درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی

درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی

اختلالات روان شناسی در دنیایی که زندگی می کنیم روز به روز در حال افزایش است. برخی ازاین اختلالات را ممکن است نام آن را شنیده باشید و برخی هم نا شناخته هستند. یکی از این اختلالات که احتمالا نام آن را شنیده اید بیش فعالی است. بیش فعالی بیشتر در کودکان وجود دارد اما ممکن است در بزرگسالان نیز وجود داشته باشد. در ادامه این مقاله که در سایت ما ( همکده به عنوان اولین و بزرگ ترین مرکز مشاوره آنلاین و ارائه دهنده خدمات روان شناسی است) نوشته شده است می خواهیم درباره درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی صحبت کنیم.

آن چه باید درباره بیش فعالی بدانید

درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی | مرکز مشاوره همکده

بیش فعالی حالتی است از فعالیت غیرمعمول یا غیر عادی. معمولاً مدیریت برای افراد اطراف فرد بیش فعال مانند معلمان ، کارفرمایان و والدین دشوار است. اگر بیش فعالی دارید، ممکن است مضطرب یا افسرده شوید. به دلیل شرایط خود و نحوه واکنش مردم به آن این اتفاق ممکن است بیفتد.

ویژگی های مشترک بیش فعالی عبارتند از:

  • حرکت مداوم
  • رفتار پرخاشگرانه
  • رفتار تکانشی
  • به راحتی حواس پرت می شود

اگر می خواهید بی حرکت بمانید یا تمرکز خود را حفظ کنید، در نتیجه ممکن است مشکلات دیگری پیدا کنید. به عنوان مثال، ممکن است:

  • منجر به مشکلات در مدرسه یا کار شود
  • تنش در روابط با دوستان و خانواده
  • منجر به حوادث و جراحات شود
  • خطر مصرف بیش از حد  الکل و مواد مخدر را افزایش می دهد

بیش فعالی اغلب علامت یک بیماری زمینه ای روحی یا جسمی است. یکی از اصلی ترین شرایط مرتبط با بیش فعالی، اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) است. ADHD باعث می شود بیش فعال، بی توجه و تکانشگر شوید. معمولاً در سنین پایین تشخیص داده می شود. اگر چه، برخی از افراد ممکن است برای اولین بار به عنوان بزرگسال تشخیص داده شوند. بیش فعالی قابل درمان است. برای دستیابی به بهترین نتیجه، تشخیص و درمان به موقع مهم است.

چه عواملی باعث بیش فعالی می شود؟

بیش فعالی می تواند ناشی از شرایط روحی یا جسمی باشد. به عنوان مثال، شرایطی که بر سیستم عصبی یا تیروئید شما تأثیر می گذارد ممکن است در آن تأثیر داشته باشد. شایع ترین دلایل این موارد:

  • خود بیش فعالی
  • پرکاری تیروئید
  • اختلالات مغزی
  • اختلالات سیستم عصبی
  • اختلالات روانشناختی
  • استفاده از داروهای محرک، مانند کوکائین یا مت آمفتامین (مت)

علائم بیش فعالی چیست؟

درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی | مرکز مشاوره همکده

کودکان با بیش فعالی ممکن است در تمرکز در مدرسه مشکل داشته باشند. آن ها همچنین ممکن است رفتارهای تکانشی از قبیل:

  • خارج از نوبت صحبت کردن
  • تار کردن همه چیز
  • زدن دانش آموزان دیگر
  • فرد برای ماندن در صندلی خود مشکل دارد
  • بزرگسالان دارای بیش فعالی ممکن است تجربه کنند:
  • دامنه توجه کوتاه
  • مشکل در تمرکز در محل کار
  • مشکل در به خاطر سپردن نام ها ، اعداد یا تکه های اطلاعات

داشته باشند. اگر از تجربه بیش فعالی مضطرب هستید، ممکن است دچار اضطراب یا افسردگی شوید. در بسیاری از موارد ، بزرگسالانی که بیش فعالی را تجربه می کنند، از کودکی علائمی از آن نشان دادند.

چگونه بیش فعالی تشخیص داده می شود؟

اگر شما یا فرزندتان بیش فعالی دارید، با پزشک خود صحبت کنید. پزشک از شما در مورد علائم سوال می کند، از جمله در زمان شروع علائم این پرسش بیشتر موثر است. آن ها در مورد تغییرات اخیر در سلامت کلی شما و همچنین در مورد هر دارویی که می خواهید استفاده کنید صحبت می کنند. پاسخ به این سوالات به پزشک کمک می کند نوع بیش فعالی شما را بهتر بررسی کند. این به آن ها کمک می کند یاد بگیرند که آیا بیش فعالی ناشی از شرایط جدید یا عارضه جانبی دارو است. پزشک شما همچنین ممکن است از یک نمونه خون یا ادرار برای بررسی سطح هورمون شما استفاده کند. این به آن ها کمک می کند که در صورت عدم تعادل هورمونی تصمیماتی بگیرند. به عنوان مثال، عدم تعادل هورمون تیروئید ممکن است باعث بیش فعالی شود. برای این که بتوانید به طور موثر شرایط خود را درمان کنید، مهم است که یک تشخیص مناسب داشته باشید.

چگونه بیش فعالی درمان می شود؟

درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی | مرکز مشاوره همکده

اگر پزشک فکر می کند بیش فعالی ناشی از یک بیماری جسمی زمینه ای است، ممکن است داروهایی برای درمان آن بیماری تجویز کند. بیش فعالی همچنین ممکن است به دلیل یک وضعیت بهداشت روان ایجاد شود. در این صورت ممکن است پزشک شما را به یک متخصص بهداشت روان ارجاع دهد. متخصص ممکن است دارو، درمان یا هر دو را تجویز کند.

درمان

از درمان شناختی رفتاری (CBT) و گفتاردرمانی اغلب برای درمان بیش فعالی استفاده می شود. هدف CBT تغییر الگوی تفکر و رفتار شماست. گفت و گوی درمانی شامل بحث در مورد علائم شما با یک درمان گر است. درمان گر می تواند به شما کمک کند تا استراتژی هایی برای کنار آمدن با بیش فعالی و کاهش اثرات آن ایجاد کنید.

دارو

ممکن است لازم باشد برای کمک به کنترل بیش فعالی داروهایی مصرف کنید. این داروها ممکن است برای کودکان یا بزرگسالان تجویز شود. آن ها در افراد مبتلا به ADHD اثر آرام بخشی دارند. داروهایی که برای درمان بیش فعالی استفاده می شوند عبارتند از:

  • دگزمتیل فنیدیت (فوکالین)
  • دکستروآمفتامین و آمفتامین (Adderall)
  • دکستروآمفتامین (دکسدرین، دکستروستات)
  • لیزدکسامفتامین (ویوانس)
  • متیل فنیدیت (ریتالین)

برخی از این داروها در صورت استفاده نادرست ممکن است عادت ساز باشند. پزشک یا متخصص بهداشت روانی شما استفاده از دارو را کنترل می کند. همچنین ممکن است پزشک به شما توصیه کند از محرک هایی که باعث ایجاد علائم می شوند خودداری کنید. به عنوان مثال، آن ها ممکن است شما را ترغیب به مصرف کافئین و نیکوتین کنند. در صورت عدم درمان، بیش فعالی ممکن است در کار، تحصیل و روابط شخصی شما اختلال ایجاد کند. این ممکن است نشانه ای از یک بیماری زمینه ای باشد که نیاز به درمان دارد. اگر مشکوک به بیش فعالی خود یا فرزندتان هستید، با پزشک خود صحبت کنید. بسته به علت زمینه ای، آن ها ممکن است دارو، درمان یا هر دو را توصیه کنند. همچنین ممکن است شما را برای مراقبت به یک متخصص ارجاع دهند. درمان می تواند به شما کمک کند تا بیش فعالی را کنترل کرده و تأثیرات آن را بر زندگی خود محدود کنید.

درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی

درک حساسیت بیش از حد در بیش فعالی | مرکز مشاوره همکده

اگر به اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) مبتلا هستید، ممکن است متوجه شوید که در برابر چیزهایی که به نظر می رسد افراد دیگر جدی می گیرند، واکنش های عاطفی شدیدی نشان می دهید. احساسات بالاتر از حد بالا با ابتلا به این اختلال در هر دو موقعیت مثبت و منفی بسیار شایع هستند. همچنین برای افراد مبتلا به بیش فعالی غیر معمول نیست که از نظر جسمی نسبت به لمس ، صدا ، نور، حتی برچسب های لباس حساسیت نشان دهند. تحقیقات نشان می دهد بسیاری از افراد مبتلا به ADHD در تنظیم عاطفی مشکلی دارند، علائمی مانند تحمل ناامیدی کم، تکانشگری، طغیان مزاج و نوسانات خلقی قابل توجه را تجربه می کنند. این موارد با کیفیت پایین زندگی در بزرگسالان مبتلا به ADHD همراه است، از جمله کاهش وضعیت تأهل و خطر بالاتر حوادث رانندگی و دستگیری از این موارد است.

حساسیت های عاطفی و ADHD

خود کنترلی عاطفی ، به ویژه که به احساسات دشواری مانند ناامیدی، عصبانیت یا غم و اندوه مربوط می شود، می تواند برای فرد مبتلا به ADHD بسیار چالش برانگیز باشد . تجربه احساسات منفی بسیار عمیق و توانایی کمی برای کنترل پاسخ شما بسیار دردناک است. علاوه بر این، حساسیت های عاطفی اغلب می توانند بر روابط اجتماعی تأثیر بگذارند، وقتی دیگران در حال دریافت این احساسات شدید هستند. وقتی فردی تکانشی است، به سادگی واکنش نشان می دهد که با شدت لحظه انجام می شود. اینکه بتوانید پاسخ را به تأخیر بیندازید به فرد اجازه می دهد کمی از احساسات جدا شود و به روشی عینی تر واکنش نشان دهد. این توانایی به تاخیر انداختن پاسخ گاهی اوقات برای مبتلایان به بیش فعالی بسیار دشوار است. در این مرحله، مشخص نیست که آیا علائم مربوط به اختلال در تنظیم هیجانی ناشی از خود ADHD است یا بیماری های روانپزشکی همراه، که بسیاری از افراد مبتلا به ADHD دارند. همچنین ممکن است به دلیل تجارب گذشته و بزرگ شدن با برچسب های منفی مرتبط با ADHD، برخی از افراد مبتلا به ADHD نسبت به اظهارات یا شکایات منفی یا حتی پیشنهادات ملایم دیگران حساسیت بیشتری نسبت به شخصی داشته باشند با ADHD بزرگ شوید.

ADHD و حساسیت های جسمی

بسیاری از افراد مبتلا به بیش فعالی نیز نسبت به محیط فیزیکی خود حساسیت زیادی نشان می دهند. به نظر می رسد ظریف به نظر می رسد به دلیل کمبود صدای تهویه هوا یا چراغ های شمع سوسو زدن یا خراشیدن برچسب روی پیراهن می تواند باعث حواس پرتی عمده شود. وقتی شخصی نتواند پاسخ خود را به محرک های ورودی مانند مناظر و صدا  فیلتر و مهار کند، همه چیز باعث حواس پرتی می شود. این فرد به جای این که در بی توجهی به مشکل بر بخورد، ممکن است به همه چیز توجه کند که آیا مرتبط است یا نه. این فرآیند می تواند بسیار گمراه کننده باشد. مشکلات یکپارچه سازی ورودی حسی نیز ممکن است به حساسیت های جسمی کمک کند.

منابع:

https://www.verywellmind.com/sensitivities-and-adhd-20473

https://www.healthline.com/health/hyperactivity

 

 

 

قبلی